21/4/2007 - Dinlemeli mi sessizliği?

‘ Hayatı, seni sevdiğim gibi sevdim ben ‘ dedi…
Güldü ve gitti…

Bense sadece izleyiciydim…
Küçük bir kareydi yaşadığım, bu ince çizgide…

Şimdi anlamak mı makbul anlamamak mı sensizliği !
Kabullenmeli mi sessizliği …
Oysa ben ne kabullenmek istiyorum ne de sessizlik istiyorum !
Bağırmak istiyorum tüm gücümle..
Ağlamak istiyorum gözyaşlarımı gizlemeden…
Saklanmak istemiyorum gururun arkasına…
Anlatmak istiyorum ‘beni’ bana…

Dinler mi dersin…
Bilmiyor musun ?
Ben bilmek istiyorum !

Aynada asılı duran benliğimi bir an için orada bırakıp, yürüyüşe çıkıyorum duyguların varolduğu noktaya doğru…
Kendimi görüyorum belli belirsiz.. Bir ipin ucunda duruyorum çaresizce...
Boşluğun eşiğinde kıvranıyor bedenim…Bir yanımda hüzün, diğer yanımda mutluluk…
Hüzüne dalmış gözlerim..Hiçbirşey yapamıyorum…
Ne sesim çıkıyor, ne gücüm yetiyor durdurmaya…
Yüreğimi çekiştirip duruyor her biri…
Bense yine izliyorum sessizce bir köşede…

Acıyor her bir yanım…

Yani şimdi,
Dinlemeli mi sessizliği ?
Yoksa yaşamalı mı, yalnızlığı içime çeke çeke…

(Gathering)