sölemek istediği ne kadar çok olursa o kadar susuyormuş insan ...
anlatamıyacak olmasından belki ....
bana sorarsan ‘sen denedin mi anlatmaya?’ diye , evet denedim .... olmadı ....
 
hep karşı çıkarım yaşanmışlara ...

bilmem işte biz büyüklerimizden böyle gördük , böyle yaşıyoruz gibi klişelerin hep farklılaşmasını istedim ...
doğruların sadece temellendirilmiş kalıplar içinde olmadığından bahsettim...
amaç sıradışı gibi görünse bile biraz daha kendin içn bişeyler yapmaktı
aslında ...
şimdi düşündüğümse ‘doğrular sadece bize öğretilenler miydi?’

yoksa bizim doğrularımız olmaz mıydı gerçekten?
 
belkide köşemde oturan bir yaşlı olmadığımdan olsa gerek , anladım ki benim
doğrularımın uzun süre hiç bir değeri yok ....
 
gün gelicek anlattıklarım kendiliğinden doğru olmaya başlıyacak ....
ama o zamanda doğrularımı yaşamak için vaktim olmayacak....
 
yeniden yaşamaya çalışmak .....
 
keşke herşeyi sil baştan alma şansım olsaydı demiyorum biliyor musun ...

aynı zaman yine gelse ve ben sonunu bilsem bile yine aynı rolü seçerdim .....